Πέμπτη, 23 Απριλίου 2015

Τ-14: To νέo μυστικό όπλο του Πούτιν;


 Επί του παρόντος, το T90 μπορεί να περιγραφεί ως το πιο σύγχρονο άρμα μάχης στο ρωσικό οπλοστάσιο. Αλλά αυτό θα μπορούσε σύντομα να ανήκει στο παρελθόν. Στο διαδίκτυο εμφανίστηκαν τώρα πολλές φωτογραφίες και βίντεο από ένα άρμα μάχης που προς το παρόν τελεί υπό το καθεστώς του απόρρητου. Κάτω από το κάλυμμα όλοι υποψιάζονται το νέο Τ-14.
 Σε πολλές χώρες, οι βιομηχανίες και οι ένοπλες δυνάμεις μελετούν την ανάπτυξη νεών αρμάτων μάχης. Πιο μπροστά από όλους είναι η Ρωσία. Οι υπάρχουσες εκδόσεις των δυτικών αρμάτων μάχης διαθέτουν πολλές βελτιώσεις, αλλά τα βασικά χαρακτηριστικά δεν διαφέρουν πολύ από το πρωτότυπο. Το Τ-14 είναι η πρώτη νέα κατασκευή [βαρέος άρματος μάχης] μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, το πρώτο άρμα μάχης τρίτης γενιάς. Το νέο άρμα μάχης, θα πρέπει να είναι μέρος μιας ολόκληρης σειράς οχημάτων υπό την επωνυμία «Αρμάτα».
 
Στη Ρωσία, υπό άκρως μυστικές συνθήκες εργάζονται πάνω στις τελευταίες δοκιμές στο Τ-14 που θα μπει στην παραγωγή το 2016. Το κύριο όπλο πρέπει να ελέγχεται εξ αποστάσεως (τηλεχειριζόμενο), το διαμέρισμα του πληρώματος είναι κατασκευασμένο από σύνθετα υλικά, υπάρχουν σκέψεις ακόμα και για μια μη επανδρωμένη έκδοση.
 
Ο Ρώσος αναπληρωτής πρωθυπουργός Ντμίτρι Ρογκοζίν έγραψε ότι ο ρωσικός στρατός θα λάβει από το 2017 άρματα μάχης με τεχνολογία «stealth», τα οποία δεν μπορούν να ανιχνευθούν από το ραντάρ του εχθρού. Μέχρι το 2020, η Uralvagonzavod (UVZ), ο μεγαλύτερος κατασκευαστής βαρέων αρμάτων μάχης στον κόσμο, σχεδιάζει να παράγει 2.300 Τ-14. Σύμφωνα με αναφορές των μέσων ενημέρωσης, οι παραδόσεις σειράς με περίπου 500 κομμάτια ετησίως θα ξεκινήσουν το 2017. Συνολικά, οι ρωσικές χερσαίες δυνάμεις έχουν προγραμματιστεί να λάβουν μια παρτίδα των 32 Τ-14 έως το τέλος του τρέχοντος έτους.
 
Το Υπουργείο Άμυνας στην Μόσχα ανακοίνωσε επιπλέον ένα φιλόδοξο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των υφιστάμενων βαρέων αρμάτων μάχης: Έτσι, το ποσοστό της σύγχρονης τεχνολογίας στις τεθωρακισμένες δυνάμεις αναμένεται να αυξηθεί μέχρι το τέλος του επόμενου έτους από σχεδόν 25%  σε έως 40%.
 
«Αρμάτα»: Διατηρώντας ένα χαμηλό προφίλ
 
Το νέο βαρύ άρμα μάχης της Ρωσίας θα διαθέτει ένα εξαιρετικό μείγμα σύνθετου θώρακα, συστήματα ενεργητικής προστασίας, πρωτοποριακή διαρρύθμιση και εντυπωσιακή δύναμη πυρός.
 
 
Η σχεδιαστική φιλοσοφία των ρωσικών βαρέων αρμάτων μάχης (Main Battle Tank - ΜΒΤ) επηρεάζεται από την επικρατούσα ιδέα ότι το κύριο καθήκον τους είναι να παρέχουν πυρά υποστήριξης για την προώθηση του πεζικού. Η άμεση εμπλοκή με τα άρματα μάχης του εχθρού είναι μια δευτερεύουσα αποστολή. Έτσι, ο επιχειρησιακός ρόλος που προβλέπεται σήμερα στη Ρωσία είναι παρόμοιος με εκείνον της υποστήριξη πεζικού, όπως το βρετανικό Churchill του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, επειδή οι αρματομαχίες μεγάλης κλίμακας θεωρούνται απίθανες.
 
Λαμβάνοντας υπόψη αυτή την έννοια των επιχειρήσεων, καθώς και την υψηλή συγκέντρωση εξαιρετικά ικανών αντι-αρματικών οπλικών συστημάτων που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν - από φορητά αντι-αρματικά όπλα έως αναρτώμενους καθοδηγούμενους πυραύλους σε ελικόπτερα (Anti-Tank Guided Weapon - ATGM) - στις απαιτήσεις σχεδιασμού του «Αρμάτα» το θέμα της επιβίωσης είναι υψίστης σημασίας.
 
Τα σύγχρονα αντι-αρματικά όπλα που επιτίθενται στην οροφή ενός τανκ - σε αντίθεση με το άμεσο πυρ με στόχο το μετωπικό προφίλ - έχουν δημιουργήσει μια επείγουσα ανάγκη να ενισχυθεί η θωράκιση στην κορυφή του σκάφους και του πύργου, σε ένα επίπεδο συγκρίσιμο με τον παραδοσιακά παχύτερο θώρακα στο μετωπικό τόξο. Ωστόσο, αυτό συνεπάγεται μια σημαντική ποινή στο σχεδιασμό, η οποία μεταφράζεται σε βάρος - λόγω του μεγάλου χώρου για την προστασία. Ταυτόχρονα, η κινητικότητα και μια σειρά από δογματικές απαιτήσεις στα Ρωσικά Θέατρα Στρατιωτικών Επιχειρήσεων περιορίζουν το μέγιστο βάρος ενός βαρέος άρματος μάχης σε περίπου 50 τόνους. Αυτό είναι το όριο φορτίου για τις περισσότερες γέφυρες στη Ρωσία, καθώς και για το μελλοντικό αεροσκάφος βαρέων μεταφορών Il-76MD-90A.
 
Αυτοί οι αντικρουόμενοι παράγοντες είναι που ωθούν τα ρωσικά σχέδια των τανκ κατά μήκος των σοβιετικών σχεδιαστικών γραμμών, δηλαδή να θυσιάσουν εσωτερικό χώρο για το πλήρωμα - για ενισχυμένη θωράκιση. Η μείωση του συνολικού ύψους του τανκ και το μετωπικό προφίλ επιτρέπουν την περαιτέρω ανακατανομή της θωράκισης για τις επιφάνειες της οροφής, βελτιώνονταν έτσι την προστασία και την επιβίωση του οχήματος. Και οι δύο στόχοι θα μπορούσαν να επιτευχθούν με την ενσωμάτωση ενός μηχανισμού αυτόματης γέμισης, εξαλείφοντας έτσι την ανάγκη για ένα μέλος του πληρώματος: σοβιετικές / ρωσικές μελέτες έδειξαν ότι για έναν γεμιστή απαιτούνται τουλάχιστον 2 κυβικά μέτρα (2 m3) του χώρου για να χειριστεί τα πυρομαχικά μέσα στο τανκ. Ένας γεμιστής πρέπει επίσης να στέκεται, το οποίο επίσης περιορίζει τις πιθανές μειώσεις του συνολικού ύψους ενός τανκ.
 
Οι σκέψεις αυτές οδήγησαν τις γενικές απαιτήσεις σχεδιασμού για την τρίτη γενιά του ρωσικού άρματος μάχης. Το πρόγραμμα Ε&Α «Αρμάτα» απονεμήθηκε στην UralTransportMachine-buildingDesignBureau (UKBTM) το 2010. Η απαίτηση είναι να σχεδιάσει μια οικογένεια οχημάτων που βασίζονται σε ένα νέο σασί, το οποίο χαρακτηρίζεται ως «Αντικείμενο 198» (Object 198).
 
Το νέο ρωσικό τανκ θα έχει το πλήρωμα, το διαμέρισμα μάχης και τον κινητήρα τοποθετημένο στο εμπρόσθιο, κεντρικό και πίσω μέρος του οχήματος, με επτά τροχούς στήριξης σε κάθε πλευρά. Το τριμελές πλήρωμα θα λειτουργεί μέσα σε μια θωρακισμένη κάψουλα εντός του κύτους, για την ενίσχυση της προστασίας του πληρώματος. Η κάψουλα θα πρέπει να διαχωρίζεται από το διαμέρισμα μάχης, τα καύσιμα και τα πυρομαχικά, για την περαιτέρω βελτίωση της επιβιωσιμότητας του πληρώματος. Μετά από αίτημα του ρωσικού στρατού, το πλήρωμα έχει πρόσβαση στο διαμέρισμα μάχης για να διατηρήσει μια ικανότητα «τελευταίας ευκαιρίας», εάν τα αυτοματοποιημένα συστήματα σταματήσουν να λειτουργούν κατά την διάρκεια της μάχης.
 
Ο σύνθετος θώρακας, για πρώτη φορά σε σοβιετικά τανκς το 1974, έχει βελτιωθεί για το «Αντικείμενο 198». Η τρίτη γενιά κεραμικών μικτού οξειδίου (εξελίξεις των μειγμάτων διαφόρων βασικών τύπων κεραμικού υλικού που έχει σχεδιαστεί ειδικά για την ενίσχυση και τη βελτιστοποίηση ορισμένων ιδιοτήτων) που σχεδιάστηκε από το ερευνητικό ινστιτούτο NII Staly προστατεύει από διατρητικά (APFSDS) και υψηλής εκρηκτικής (HEAT) αντιαρματικά πυρομαχικά. Επίσης, παρέχει «υδροδυναμική» προστασία, προφανώς για να αντιμετωπίσει την βρετανική υψηλής εκρηκτικής κεφαλή HESH η οποία σπάζει σαν «κολοκύθα» πάνω στον θώρακα και στη συνέχεια στέλνει στο τανκ τα καταστροφικά κύματα που δημιουργούνται κατά την εκπυρσοκρότηση. Ο θώρακας στο «Αντικείμενο 198» αποτελείται από επίπεδες σύνθετες πλάκες, με «διακοσμητικά» στρώματα στο εξωτερικό και «συγκράτησης» στο εσωτερικό - από χάλυβα 44S-SV-Sh, με πλήρωση μικρών κυλινδρικών και σχήμα πρίσματος κομματιών υψηλής σκληρότητας πυρίμαχου υλικού που «στριμώχνεται» μεταξύ των δύο στρωμάτων. Η διείσδυση του «διακοσμητικού» στρώματος και η καταστροφή του «στριμωγμένου» πυρίμαχου υλικού καταναλώνει το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας μιας εχθρικής διείσδυσης. Επιπλέον, τα στοιχεία της γέμισης υψηλής σκληρότητας έχουν σχεδιαστεί για να καταστρέψουν την εχθρική διείσδυση. Το εσωτερικό στρώμα συγκρατεί το υπόλοιπο της ενέργειας από την εχθρική διείσδυση και τα στοιχεία θραυσμάτων. Με παρόμοιο τρόπο, η πλήρωση διαλύει την εκτόξευση του χαλκού που παράγεται από κεφαλές HEAT - ή κρουστικά κύματα που παράγονται από τα πυρομαχικά HESH - πιέζοντάς τα με πολυάριθμα στοιχεία πυρίμαχων υψηλής σκληρότητας γύρω τους.
 
Η νέα αντιδραστική θωράκιση Kaktus, με βάση την τρέχουσα 4S23 Relikt, θα πρέπει να ενσωματωθεί στο εξωτερικό στρώμα του σύνθετου θώρακα για την περαιτέρω βελτίωση της προστασίας. Ένα νέο ραντάρ Afganit ελεγχόμενης ενεργητικής προστασίας με οκτώ πυραύλους θα καταστρέφει ενεργά τα εισερχόμενα πυρά πριν αυτά πλήξουν το όχημα. Τέλος, το σύστημα ηλεκτρομαγνητικής προστασίας SEMZ είναι σχεδιασμένο για να εκρήγνυνται τα αντιαρματικά πυρομαχικά με μαγνητικές και ηλεκτρομαγνητικές ασφάλειες πριν διαπεράσουν το τανκ.
 
Το νέο σύστημα ενεργητικής προστασίας Afganit προέρχεται από την Kolomna Machine Building Design Bureau. Από ανοικτές πηγές είναι γνωστό γι 'αυτό ότι το σύστημα ραντάρ του λειτουργεί στην περιοχή χιλιοστού, η κεφαλή των πυρομαχικών αυτοάμυνας δεν είναι διασποράς. Το μέσο όριο αναχαίτισης, χειροβομβίδες και βλήματα, αναφέρεται με 15-20 μέτρα και η μέγιστη ταχύτητα της παρακολούθησης των διατρητικών βλημάτων - 1700 m/s. Στο μέλλον, έχει προγραμματιστεί να δημιουργηθεί ένα πιο τέλειο σύστημα προστασίας που θα είναι σε θέση να παρακολουθεί τους στόχους που πετούν με ταχύτητα 2.500 - 3.000 m/s.
 
Σύμφωνα με τους όρους ανάπτυξης, το «Αρμάτα» θα λάβει ένα ραντάρ τεχνολογίας AESA, ακριβώς το ίδιο που έχει προγραμματιστεί να εγκατασταθεί στο νέο ρωσικό μαχητικό πέμπτης γενιάς Τ-50. Το σύστημα είναι σε θέση να παρακολουθεί ταυτόχρονα 20-45 εναέριους στόχους και να ελέγχει την περιοχή σε ακτίνα 100 χιλιομέτρων. Στην πραγματικότητα εδώ, πρόκειται για την καθολική πλατφόρμα «Αρμάτα», συμπεριλαμβανομένου ενός πλήρους φάσματος τακτικών πυραύλων, αντιαεροπορικής προστασίας, κ.οκ.
 
Το «Αρμάτα» θα είναι οπλισμένο με ένα 2A82 125mm L/48 λειόκανο πυροβόλο / εκτοξευτής πυραύλων (το ίδιο όπλο στη νέα έκδοση του T-90, το οποίο στο σοβιετικό δόγμα των τεθωρακισμένων είναι το χαρακτηριστικό όπλο για να εμπλακεί σε αγώνα ενάντια κάθε πιθανού τανκ του ΝΑΤΟ), με μια ταχύτητα στομίου 1880m/s, αντί του πολύ βαρύτερου 2A83 152mm που είχε τοποθετηθεί στο «Αντικείμενο 195» και «Αντικείμενο 299» (Τ-95). Το όπλο 2A82 θα τοποθετηθεί σε έναν χαμηλού προφίλ, μη επανδρωμένο πύργο, ο οποίος μειώνει το συνολικό ύψος του τανκ κατά 40 εκατοστά, καθιστώντας το ακριβώς 200 εκατοστά σε ύψος.
 
Το τεχνολογικό επίπεδο, όπως προβάλλεται ο ισχυρισμός των Ρώσων κατασκευαστών, είναι ανώτερο από όλα τα υφιστάμενα όπλα των τανκ κατά 1,2-1,25 φορές. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι είναι 1,17 φορές καλύτερο από το καλύτερο όπλο του ΝΑΤΟ - το κύριο όπλο του γερμανικού Leopard 2A6.
 
Φαίνεται πιθανό ότι το 2A82 θα είναι εξοπλισμένο με ένα μηχανισμό αυτόματης γέμισης με αποθηκευτικό χώρο για 32 βλήματα στο πίσω μέρος του πύργου. Μια άλλη επιλογή είναι ένας μηχανισμός αυτόματης γέμισης τύπου καρουζέλ που περιέχει 22 ή 28 βλήματα στο κύτος κάτω από τον πύργο, με 10 έως 12 βλήματα στο πίσω μέρος του πύργου σε θέση που να τροφοδοτείται ο μηχανισμός αυτόματης γέμισης με το χέρι, είναι μια άλλη επιλογή.
 
Το «Αρμάτα» διατηρεί την ικανότητα να εκτοξεύει κατευθυνόμενους με λέιζερ πυραύλους 9M119M Invar-Μ μέσα από την κάννη του όπλου. Τόσο τα καθοδηγούμενα, όσο και τα μη καθοδηγούμενα πυρομαχικά HE και HE-διασποράς θα πρέπει να εξαπολυθούν και να πυροδοτηθούν εξ αποστάσεως σε ένα προ-υπολογισμένο σημείο χρησιμοποιώντας ένα αποστασιόμετρο με λέιζερ και το σύστημα τηλεχειριζόμενης εκπυρσοκρότησης Ainet για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα ενάντια στο πεζικό και σε εύκολους στόχους. Ένα πυροβόλο 30mm και ένα πολυβόλο 7,62mm στις τηλεχειριζόμενες εγκαταστάσεις επί του πύργου μπορεί να ενισχύσουν τον κύριο οπλισμό του τανκ. Το πυροβόλο 30mm, η λειτουργία του εκτοξευτή πυραύλων και τα πυρομαχικά διασποράς που υποβοηθούνται από το Ainet, παρέχουν επίσης περιορισμένες δυνατότητες κατά ελικοπτέρων.
 
Ο κινητήρας του θα κατασκευαστεί από την Chelyabinsk Tractor Plant (ChTZ). Το προωθητικό σύστημα Α-85-3A είναι ένας υπερτροφοδοτούμενος πετρελαιοκινητήρας πολλαπλών καυσίμων σε μια διαμόρφωση Χ-12, η οποία παράγει μεταξύ 1.200 και 1.800 ίππους. Η ζωή του - όχι λιγότερο από 2000 ώρες, η μάζα - πέντε τόνους. Σύμφωνα με τις διαστάσεις και τα χαρακτηριστικά του νέου προϊόντος θα πρέπει να υπερβαίνει στην απόδοση τα καλύτερα ξένα αντίστοιχα δείγματα κινητήρων-μετάδοσης. Η ονομαστική ισχύς του κινητήρα για το νέο ρωσικό τανκ είναι 1500 λίτρα, αλλά λόγω της εξοικονόμησης πόρων μειώνεται στα 1200 λίτρα. Εγκατεστημενος μέσα σε όχημα από 50 τόνους διαθέτει αρκετή ισχύ για να αυξήσει σημαντικά την ευελιξία του νέου τανκ σε σύγκριση με τα προκάτοχα μοντέλα. Στο Τ-90 η μονάδα παραγωγής ενέργειας έχει χωρητικότητα 1000 λίτρων.
 
Η τοποθέτηση του κινητήρα περιλαμβάνει τη μετάδοση σε μια ενιαία μονάδα για να εξοικονομηθεί χώρος και για να μειωθεί ο χρόνος αλλαγής του κινητήρα. Η ταχύτητα πρέπει να είναι 80 χλμ/ώρα για περισσότερα από 500 χιλιόμετρα απόσταση. Υπάρχουν αναφορές ότι το «Αρμάτα» έχει σχεδιαστεί για να ενωματώνει δυνητικά αεριοστρόβιλο, όπως εμφανίζεται και στις προηγούμενες σειρές του αμερικανικού M1 Abrams και του σοβιετικού Τ-88, ως εναλλακτική λύση για τον πετρελαιοκινητήρα A-85-3A.
 
Όπως και το αμερικανικό πρόγραμμα Future Combat System (FCS), το σασί στο ρωσικό «Αρμάτα» προορίζεται να αποτελέσει τη βάση μιας διευρυμένης οικογένειας οχημάτων μάχης, είτε με ένα συμβατικό ή προς τα εμπρός τοποθετημένο διαμέρισμα του κινητήρα. Εκτός από τα MBT, η οικογένεια «Αρμάτα» θα περιλαμβάνεται στα συστήματα αεράμυνας, τεθωρακισμένα περισυλλογής και οχήματα μηχανικού, τεθωρακισμένα οχήματα εφοδιασμού και υποστήριξης, και οχήματα μάχης εκκένωσης - όλα με τον κινητήρα στο πίσω διαμέρισμα. Άλλες παραλλαγές - όπως για ένα σούπερ-βαρύ όχημα μάχης, τεθωρακισμένα μεταφοράς προσωπικού, υποστήριξης πυρών, διοίκησης και ελέγχου, ναρκοθέτησης και αποναρκοθέτησης, αυτοκινούμενα οβιδοβόλα και συστήματα MLRS, οχήματα μάχης αντιαρματικών πυραύλων - όλα θα πρέπει να αναπτυχθούν στη βάση του πλαισίου «Αρμάτα» με τον κινητήρα σε μπροστινή διάταξη.