Όταν άρχισε η Ελληνική Επανάσταση, η Αγγλία ήταν ενταγμένη στην Πενταπλή Συμμαχία: Ρωσία, Αυστρία, Πρωσία, Αγγλία και Γαλλία. Η πολιτική της ήταν παράλληλη με την πολιτική της Ιεράς Συμμαχίας. Ερύθμισαν έτσι τα πράγματα, ώστε να διατηρήσουν τα κεκτημένα και να καταπνίξουν κάθε φιλελεύθερη κίνηση των λαών.
Γιʼ αυτό και ο Άγγλος αρμοστής στα Επτάνησα Μαίτλαντ ακολούθησε φιλοτουρκική πολιτική και πολιτεύτηκε σαν ψυχρός εκτελεστής της πολιτικής της Κυβερνήσεώς του. Αυτός πούλησε και την Πάργα στον Αλή Πασά το 1819.
Σταθερή πολιτική της Αγγλίας ήταν: Τα συμφέροντά της επέβαλαν διατήρηση φιλικών σχέσεων με την Τουρκία και ενίσχυσή της στις επεκτατικές βλέψεις της Ρωσίας. Ο φόβος όμως ότι η Ρωσία με την εύνοιά της στην Ελληνική Επανάσταση θα οδηγούσε στη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και θα εδημιουργείτο μεγάλο χριστιανικό κράτος, που θα ήταν στην επιρροή της Ρωσίας, επέβαλε στροφή (εν μέρει) της αγγλικής πολιτικής μετά το 1825 υπέρ των αγωνιζομένων Ελλήνων.




































