Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

Η επιβολή άθεων και αντίχριστων αξιωματούχων στην Ορθόδοξη Ελλάδα κάνει κακό στο φρόνημα των παιδιών μας!

Τα τελευταία χρόνια ακούγονται
ορισμένες φωνές ψευτοπροοδευτικών, που προσπαθούν να επιβάλλουν τον αθεϊσμό ή κάποια άλλη δική τους θρησκεία στη χώρα μας,
ότι πρέπει να καταργηθούν τα θρησκευτικά στα σχολεία.
 Λένε ότι το μάθημα των θρησκευτικών, αποτελεί "πισωγύρισμα" για μια Ευρωπαϊκή χώρα, που πρέπει δήθεν να ακολουθήσει το παράδειγμα των άλλων Ευρωπαϊκών χωρών. Λένε ότι πρέπει, στην χειρότερη περίπτωση να διδάσκονται τα θρησκευτικά ως θρησκειολογία, και όχι ως κατήχηση. Τι δείχνουν όμως τα στοιχεία από τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες;
Θρησκευτικά: η διδασκαλία στην Ευρώπη. Υποχρεωτικό και ομολογιακό το μάθημα
Ο κάθε γονιός έχει την ευθύνη να διδάξει στα παιδιά του, αυτό που θεωρεί χρησιμότερο για τη ζωή και το μέλλον τους.
 Και αν αυτό συμβαίνει στα θέματα της καθημερινότητας, πολύ περισσότερο ισχύει στα ζητήματα της πίστης, που εγκυμονούν το αιώνιο μέλλον του κάθε ανθρώπου.
Σε μια χώρα όπου η συντριπτική πλειονότητα είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, είναι λογικό και αναμενόμενο, τα παιδιά να διδάσκονται στο σχολείο το μάθημα των θρησκευτικών, και μάλιστα με κατηχητικό χαρακτήρα, σύμφωνα με την Ορθόδοξη πίστη των γονιών τους. Και φυσικά πρέπει να έχουν τη δυνατότητα τα παιδιά των άλλων θρησκευτικών μειονοτήτων, να εξαιρεθούν από αυτό το μάθημα αν το επιθυμούν οι γονείς τους, κάτι που ήδη συμβαίνει.
Όμως στη χώρα μας, διάφορα αθεϊστικά και αλλόθρησκα στοιχεία, με τον ολοκληρωτισμό που τους διακρίνει, προσπαθούν εδώ και χρόνια να επιβάλλουν στα Ελληνόπουλα την αθεϊστική θρησκεία, ή άλλοι προσπαθούν να τα απογυμνώσουν από την Ορθόδοξη πολιτισμική τους κληρονομιά, για να τους επιβάλλουν μετά ευκολότερα τη δική τους θρησκευτική πλάνη. Και αυτό προσπαθούν να το επιτύχουν με διάφορα επιχειρήματα, όπως τα εξής:
"Δεν είναι σωστό να προσηλυτίζονται τα παιδιά σε μια θρησκεία, σε μια ηλικία που δεν μπορούν να διακρίνουν το σωστό".
"Στην Ευρώπη οι πολιτισμένες χώρες δεν έχουν μάθημα θρησκευτικών".
Και άλλα τέτοια πονηρά. Γιατί βεβαίως πονηρός είναι ο σκοπός τους. Αυτό που θέλουν στην πραγματικότητα, είναι να στερήσουν τα παιδιά από τη γνώση της Χριστιανικής πίστης, ώστε μετά να δέχονται ευκολότερα τις διαστρεβλωμένες κατηγόριες που θα ακούνε κατά της πίστης, από τους εχθρούς του Χριστού. Θέλουν να στερήσουν από τους Χριστιανούς γονείς την υποχρέωση και το δικαίωμα, να διδάξουν στα παιδιά τους αυτό που εκείνοι θεωρούν χρήσιμο και απαραίτητο για τη ζωή τους.
Προσπαθούν οι άνθρωποι αυτοί, είτε αθεϊστές είναι, είτε Νεοπαγανιστές, να προωθήσουν τη δική τους θρησκεία στα Ελληνόπουλα. Και αυτό φάνηκε ξεκάθαρα σε μήνυμα γνωστού διαδικτυακού αντιχριστιανού Νεοπαγανιστή, που ενώ κοπτόταν υπέρ της κατάργησης του μαθήματος των θρησκευτικών, στο τέλος αποκαλύφθηκε όταν είπε: "Σε πρώτη φάση πρέπει να καταργηθούν τα θρησκευτικά, και σε δεύτερη φάση, να αρχίσει να διδάσκεται η αρχαία Ελληνική θρησκεία" (!!!)
Δεν φτάνει δηλαδή που τα παιδιά των Χριστιανών, είναι καθημερινά εκτεθειμένα σε ένα αντιχριστιανικό περιβάλλον, γεμάτο από ηθικές προκλήσεις, και εξωχριστιανικές επιρροές. Θέλουν να τους στερήσουν και τη στοιχειώδη γνώση της Χριστιανικής πίστης, ώστε μετά να είναι εύκολα θύματα στα σχέδια των αλλοθρήσκων.
Αλλά ούτε η δήλωση για την κατάσταση στην Ευρώπη είναι πραγματική. Και την κατάσταση θα τη δείξουμε σε αυτούς τους αθεϊστές και αλλοθρήσκους Ευρωλιγούρηδες, με το παρακάτω άρθρο, που κονιορτοποιεί τα επιχειρήματά τους, ότι δήθεν μόνο η Ελλάδα είναι οπισθοδρομική, επειδή έχει μάθημα θρησκευτικών. Και φυσικά τα περί "οπισθοδρομισμού", τα λένε αυτοί που είναι κολλημένοι σε αθεϊστικές ξεπερασμένες απόψεις της σκοταδιστικής εποχής της... Γαλλική Επανάστασης, δηλαδή απόψεις διόμισυ αιώνων! Και αυτά τα λένε... "προοδευτισμό"! Το τι είναι προοδευτικό και χρήσιμο και τι όχι, έχει δικαίωμα να το κρίνει ο καθένας για τον εαυτό του και για τα παιδιά του. Και δεν θα το επιβάλλουν "με το έτσι θέλω", στους Χριστιανούς οι αλλόθρησκες μειονότητες και οι ψευτοπροοδευτικοί.
Ας δούμε λοιπόν την κατάσταση στις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, και θα καταλάβουμε πόσο πονηρά είναι όλα αυτά τα επιχειρήματα, όσων δήθεν κόπτονται για "πρόοδο" και "ελευθερία", αλλά που στην πραγματικότητα θέλουν ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ τις απόψεις τους:
 
Άρθρο του ΓΙΩΡΓΟΥ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
Από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ», 24/11/2002, στο ένθετο «ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ».
Το μάθημα των θρησκευτικών στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης διδάσκεται υποχρεωτικά κι έχει χαρακτήρα ομολογιακό. Αυτό αποδεικνύει ο δρ του Συνταγματικού Δικαίου κ.. Γεώργιος Κρίππας στο πόνημα του «Η συνταγματική κατοχύρωσις του μαθήματος των θρησκευτικών παρ' ημίν και εν τη αλλοδαπή», που είναι καρπός υπερτριετούς ερευνάς του κι έχει δημοσιευθεί στο επίσημο περιοδικό της Εκκλησίας της Ελλάδος «Εκκλησία», (τόμ. 71,τ.1ον, Ιανουάριος-Ιούνιος 2000).
    Στη Γερμανία η θεωρία και η νομολογία δέχονται ότι το μάθημα των θρησκευτικών είναι υποχρεωτικό. Σχετικά ο καθηγητής Λιστ αναφέρει ότι το μάθημα των θρησκευτικών εκ της φύσεως του δεν είναι προαιρετικό, αλλά δογματικό - κατηχητικό και υποχρεωτικό για τη στοιχειώδη και τη μέση εκπαίδευση. Επίσης το μάθημα των θρησκευτικών δεν μπορεί να καθορίζεται σε ακραίες ώρες, εφόσον αυτό γίνεται για να πληγεί το εν λόγω μάθημα και οι βαθμοί του πρέπει να αναγράφονται στο απολυτήριο ή το ενδεικτικό μαζί με τους βαθμούς των άλλων μαθημάτων. Ο καθηγητής των θρησκευτικών είναι ισότιμος με όλους τους άλλους καθηγητές, μπορεί να είναι κληρικός ή λαϊκός και η ύλη του μαθήματος καθορίζεται σε συμφωνία με την κάθε Εκκλησία (Προτεσταντική, Ρωμαιοκαθολική, Ορθόδοξη). Βεβαίως όπως και στην Ελλάδα του μαθήματος των θρησκευτικών απαλλάσσονται οι μαθητές των οποίων οι γονείς επικαλούνται λόγους θρησκευτικούς ή συνειδήσεως. Ο καθηγητής Λιστ σημειώνει πάντως ότι η παρακολούθηση του μαθήματος των θρησκευτικών από τους μαθητές προσεγγίζει το 100%.
    Στην Αυστρία ισχύει ό,τι και στη Γερμανία. Δηλαδή το μάθημα είναι υποχρεωτικό και έχει ομολογιακή μορφή. Διδάσκεται σε όλα τα σχολεία της στοιχειώδους και της μέσης εκπαίδευσης και η διδασκαλία του τελεί υπό την άμεση εποπτεία των Εκκλησιών. Συγκεκριμένα το μάθημα των θρησκευτικών κατοχυρώνεται συνταγματικά και για τους προτεστάντες και για τους καθολικούς μαθητές. Μάλιστα ο καθηγητής Πρέε ανάφερε ότι η διδασκαλία μαθήματος θρησκειολογίας δεν προβλέπεται και προσθέτει ότι το μάθημα των θρησκευτικών ανήκει στην εσωτερική έννομη τάξη της Εκκλησίας και είναι κατηχητικού περιεχομένου.
    Στην Ελβετία το μάθημα των θρησκευτικών είναι επίσης υποχρεωτικό στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο - Λύκειο, με βάση το άρθρο 27 του σε ισχύ Ελβετικού Συντάγματος. Μάλιστα κατά το ελβετικό κράτος η συμμετοχή των μαθητών στο μάθημα των θρησκευτικών εξισώνεται προς την έναντί του εκπλήρωση καθήκοντος από τον κάθε πολίτη. Τα ίδια ισχύουν και στο Βέλγιο, όπου κι εκεί το μάθημα των θρησκευτικών είναι υποχρεωτικό.
    Ενδιαφέρουσα η περίπτωση της Ιταλίας, όπου δεσπόζει η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, η οποία όμως από το 1984 έπαυσε να είναι «κρατική θρησκεία». Το 1989 το Συνταγματικό Συμβούλιο της Ιταλίας βεβαίωσε την υποχρέωση του κράτους να προβλέψει το μάθημα των θρησκευτικών κατά το ρωμαιοκαθολικό δόγμα. Το 1999 η κεντροαριστερή κυβέρνηση επιχείρησε να αλλάξει την ύλη του μαθήματος των θρησκευτικών, με αποτέλεσμα να προκληθεί σάλος. Ο σημερινός πρωθυπουργός Μπερλουσκόνι στην προεκλογική του εκστρατεία υποσχέθηκε το μάθημα των θρησκευτικών να γίνει υποχρεωτικό στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και οι διδάσκοντες να παύσουν να θεωρούνται «εθελοντές καθηγητές», δηλαδή δεύτερης κατηγορίας και με συμβολικό μισθό, να γίνουν ισότιμοι διδάσκοντες προς όλους τους άλλους και να πληρώνονται κανονικά όπως οι υπόλοιποι. Αυτά τα υλοποίησε αμέσως μετά την εκλογή του, παρά την αντίδραση της Κεντροαριστεράς. Σημειώνεται ότι επί Μπερλουσκόνι οι σχέσεις της ιταλικής κυβερνήσεως έχουν τόσο βελτιωθεί με το Βατικανό, ώστε για πρώτη φορά στα χρονικά της Ιταλίας προ ολίγων ημερών ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' επισκέφθηκε και μίλησε στο Ιταλικό Κοινοβούλιο.
    Στην Αγγλία τα πράγματα είναι σαφή και ρυθμίζονται από το Νόμο περί εκπαιδεύσεως του 1988, ο οποίος ρητά και κατηγορηματικά αναφέρει ότι το μάθημα των Θρησκευτικών είναι υποχρεωτικό, η δε ύλη του περιέχει τις αρχές και τη διδασκαλία της χριστιανικής θρησκείας. Άλλωστε στη χώρα αυτή δεν υπάρχει χωρισμός Εκκλησίας και κράτους. Το ίδιο με την Αγγλία ισχύει και στις σκανδιναβικές χώρες Σουηδία, Νορβηγία και Δανία, όπως και στη Φινλανδία.
    Στην Ολλανδία, παρότι είναι χώρα με έντονο αντικληρικαλιστικό και αντικαθολικό χαρακτήρα, το μάθημα των θρησκευτικών είναι υποχρεωτικό. Στη χώρα αυτή, όπως και στο Βέλγιο, το 80% περίπου των σχολείων είναι ιδιωτικά και χρηματοδοτούνται από το κράτος προκειμένου να εισαγάγουν στο πρόγραμμα τους το μάθημα των θρησκευτικών, του οποίου η παρακολούθηση είναι υποχρεωτική. Στην Ισπανία ισχύει σύμφωνο με το Βατικανό, με το οποίο το κράτος αναλαμβάνει την υποχρέωση να εξασφαλίζει τη θρησκευτική εκπαίδευση στα δημόσια σχολεία. Ενδιάμεσα η κυβέρνηση του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Γκονζάλες είχε μετατρέψει το μάθημα των θρησκευτικών σε προαιρετικό, αλλά ο σημερινός κεντροδεξιός πρωθυπουργός Αθνάρ το επανέφερε ως υποχρεωτικό.
    Σε όλες τις χώρες που υπέστησαν το άθεο και ολοκληρωτικό καθεστώς του κομμουνισμού είχε καταργηθεί το μάθημα των θρησκευτικών. Σήμερα οι περισσότερες χώρες το έχουν επαναφέρει ως υποχρεωτικό, παρά τις αντιδράσεις που υπάρχουν σε ορισμένες από τους αμετανόητους κομμουνιστές. Στη Ρωσία έχουν επανέλθει τα θρησκευτικά στις περισσότερες περιοχές, αλλά δεν έχουν ακόμη κατοχυρωθεί νομοθετικά κι επιπλέον δεν υπάρχουν τόσοι καθηγητές για να διδάξουν στον πολύ μεγάλο αριθμό μαθητών, αφού μόλις από το 1990 και μετά άρχισαν να αναπτύσσονται οι θεολογικές σχολές και τα θεολογικά σεμινάρια. Στη Βουλγαρία επανήλθαν, το ίδιο στη Σερβία, στη Ρουμανία, στην Πολωνία και την Ουγγαρία.
    Ιδιάζουσα περίπτωση είναι αυτή της «άθεης» Γαλλίας, όπου από το 1880 απαγορευόταν στα δημόσια σχολεία κάθε αναφορά σε οποιαδήποτε θρησκεία. Πριν η σοσιαλιστική κυβέρνηση Ζοσπέν αποχωρήσει της εξουσίας, μετά την παταγώδη ήττα του σοσιαλιστικού κόμματος στις πρόσφατες εκλογές, αποφάσισε να επαναφέρει έπειτα από τόσα χρόνια τα θρησκευτικά στα δημόσια σχολεία, έστω υπό τη μορφή του θρησκειολογικού μαθήματος. Και σε ενίσχυση της απόφασης εκείνης ο σημερινός υπουργός Παιδείας της Κεντροδεξιάς κ. Λικ Φερί είπε σε πρόσφατη συνέντευξη του στην εφημερίδα «Λα Κρουά» ότι λόγω του άθρησκου γαλλικού κράτους το μάθημα των θρησκευτικών δεν μπορεί να είναι ομολογιακό, αλλά ότι ήταν και λάθος η αποκοπή των παιδιών από τη θρησκευτική τους ιστορία. Και πρόσθεσε «είτε είναι κανείς θρήσκος είτε άθρησκος δεν αλλάζει τίποτε, δεν μπορεί να αντιληφθεί την πνευματική, καλλιτεχνική και πολιτική ζωή και παράδοση αν δεν μάθει ότι αυτή είναι αποτέλεσμα μιας χριστιανικής κυριαρχίας 15 αιώνων».
 ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
Από την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ», 24/11/2002, στο ένθετο «ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ».

http://www.pigizois.gr/ep_themata/thrisk_ypoxreotika.htm
http://oodegr.co/oode/koinwnia/thriskeft1.htm